De marktindicatoren die zeggen dat de markt overgewaardeerd is, zijn overgewaardeerd
Twee bekende indicatoren; de Buffett Indicator en de CAPE ratio, staan op rood. Is het tijd om aandelen te verkopen of is er iets mis met deze indicatoren?
De Buffett Indicator meet de verhouding tussen de totale Amerikaanse aandelenmarkt en het bbp. Buffett heeft ook gezegd dat het als deze ratio rond de 70/80% ligt, waarschijnlijk een goed moment is om aandelen te kopen. Boven de 200% speel je met vuur. De indicator staat nu op ~230%.
De CAPE ratio (Cyclically-Adjusted Price-to-Earnings) van econoom Robert Shiller vergelijkt de huidige koers met de gemiddelde inflatie-gecorrigeerde winst van de afgelopen 10 jaar. Die staat nu op 42 voor de S&P 500; ongeveer even hoog als vlak voor de dotcom-bubbel.
Het probleem is alleen dat beide indicatoren al jaren op rood staan.
Als je de Buffett Indicator had gebruikt om in te stappen had je sinds 2010 geen aandelen meer gekocht en de CAPE ratio geeft al sinds 2018 alarmsignalen af.
Het is het buitenland!
Beleggers die sinds 2010 wachten tot de Buffett Indicator naar 80% daalt om aandelen te kunnen kopen.
Voor het niet uitkomen van deze indicatoren worden (achteraf) goede redenen aangedragen; bij de Buffett Indicator is het excuus dat Amerikaanse aandelen nu internationaler zijn dan ooit. Maar als je dat meeneemt staan de indicator overigens nog steeds op bijna 150%, ook hoog.
Het is allemaal relatief
Shiller schreef in 2021 (toen de CAPE al hoog stond) enigzins cryptisch: “The stock market is already quite expensive. But it is also true that stock prices are fairly reasonable right now.”
Waarmee hij bedoelde dat aandelen ook bij een hoge CAPE aantrekkelijk kunnen zijn als ze beter zijn gewaardeerd dan obligaties. Sindsdien is hij voor de zekeheid wel met een nieuwe indicator gekomen: Excess CAPE Yield, die kijkt naar het relatieve rendement van aandelen t.o.v. obligaties.
Een goede indicator is als een goede wijn; lang laten liggen
Ook wordt vaak aangedragen dat deze indicatoren wel heel goed zijn, maar dat het signaal soms te vroeg komt. Dus de correctie komt nog. Dat zou kunnen, maar ook dan is het geen overtuigend verhaal; de beurs corrigeert altijd wel een keer, maar als dat pas een paar jaar gebeurt nadat het signaal is afgegeven dan is het een niet erg nuttig.
Met meer kapotte brillen zie je scherper
Belegger Howard Marks heeft een ander antwoord om met niet-werkende indicatoren om te gaan. In zijn boek Mastering the Market Cycle komt hij met de analogie van een pot met verschillend gekleurde ballen, die staan voor verschillende uitkomsten. Niemand kan zien hoeveel er van elke kleur zijn, maar als je door verschillende indicatoren een gevoel zou kunnen krijgen van de mix, dan zou dat helpen. Op dezelfde manier moet geen enkele economische indicator als doorslaggevend worden beschouwd, maar samen kunnen ze wel een idee geven van hoe de zaken ervoor staan.
Dus je moet niet alleen je risico’s spreiden door te diversifiëren, je moet ook diversifiëren over de indicatoren die je gebruikt. Probleem hiervan is dat niet alleen bovengenoemde indicatoren, maar ook een aantal andere het signaal geven dat de markt mogelijk overgewaard is (zoals Price/Earnings of Price/Sales). Of betekent dat wellicht inderdaad dat de markt nu wat hoog staat?
De beste indicator is geen indicator
Maar misschien is het beste antwoord wel om helemaal geen indicatoren te gebruiken en gewoon elke maand automatisch voor de lange termijn wat aandelen of ETF’s te kopen.
De beurs kan altijd corrigeren, maar ook dan is het verwachte rendement (op basis van historische data, dus ook geen garantie) op aandelen op lange termijn nog steeds positief.
