Grote bewegingen in het cijferseizoen: waarom en wat kan je ermee?
Het Q3-cijferseizoen trapt deze week officieus af met de cijfers van JPMorgan op 13 oktober. Naast onderwerpen zoals AI-investeringen, verwachtingen, de invloed van de gestegen dollar- en oliekoers en de basisvraag of de cijfers beter zijn dan verwacht, is het interessant of we weer extreem grote koersbewegingen gaan zien.
In het vorige cijferseizoen ging Alphabet bijvoorbeeld 7% onderuit na de cijfers en verloor IBM zelfs 25% na voorlopige cijfers. Er waren ook veel positieve uitschieters, zoals Palantir, dat 30% steeg.
Dit soort extreme bewegingen lijkt de laatste jaren vaker voor te komen dan vroeger en treft ook (hele) grote bedrijven. Waarom eigenlijk?
Op X zag ik hedgefondsmanager Bill Ackman hier een wat mij betreft vrij overtuigende verklaring voor geven. Hij noemt twee ontwikkelingen.
De markt is zowel passiever als actiever
De eerste: veel beleggers kiezen nu (met succes) voor indexbeleggen voor de lange termijn. Hierdoor reageren ze helemaal niet op cijfers of ander kortetermijnnieuws.
Passieve indexbeleggers die zich actief voorbereiden op het cijferseizoen
De andere ontwikkeling is dat de beleggingshorizon van veel marktpartijen korter is geworden. Hedgefondsen zoals Citadel en Millennium handelen steeds meer met modellen die op de (hele) korte termijn zijn gericht en, niet onbelangrijk, dit is waar de managers op worden beloond.
Het gaat er bij wijze van spreken maximaal om wat een aandeel zal presteren tot 31 december dit jaar. Wat er daarna gebeurt, is niet belangrijk.
Dezelfde horizonsverkorting is ook gaande bij particuliere beleggers, zoals bijvoorbeeld blijkt uit de volgende data:
Van alle mannen in de VS tussen de 18 en 29 jaar handelt 25% dagelijks in aandelen.
Bijna de helft van het particuliere optievolume dat Citadel Securities verwerkt, bestaat nu uit dagopties.
Per saldo….
Het effect van deze ontwikkelingen is dat de “marginal buyer”, zoals Ackman het noemt, zeg maar de koper die per saldo de richting bepaalt, een kortetermijnhorizon heeft. Bij slechte cijfers is de overweging niet “het is een solide bedrijf en het zal er de komende jaren wel weer bovenop komen”. Nee, bij slechte cijfers is het “sell first, ask questions later”.
En bij goede cijfers is er de tendens om mee te liften, wat het positieve effect versterkt.
Wat moeten we hiermee?
Dit fenomeen kan echter ook kansen bieden. Als je wel een langere horizon hebt, kan het hierdoor voorkomen dat je een aandeel dat (te) hard is afgestraft met korting kunt kopen. Wel even goed kijken of de daling niet ook een fundamentele langetermijnreden heeft.
En als passieve index / ETF belegger heb je - al ben je hier wellicht medeverantwoordelijk voor - natuurlijk ook geen last van extreme bewegingen en kan je ook dit cijferseizoen alle uitschieters negeren. Sterker nog, je kan het hele cijferseizoen negeren!
